Przewodniki uprawowe
CO₂ w salach uprawnych: podstawy wzbogacania atmosfery i dlaczego warto sprawdzać swoje czujniki
Dodawanie CO₂ przynosi korzyści tylko wtedy, gdy światło jest wystarczająco silne, gaz dociera do liści, a czujnik podaje prawdziwe dane. Poziomy docelowe, limity bezpieczeństwa i to, czego nauczyliśmy się dzięki naszym własnym danym z czujników.
Powietrze zewnętrzne zawiera około 420 ppm CO₂. Przy silnym oświetleniu rośliny mogą wykorzystywać więcej, dlatego w zamkniętych uprawach często dodaje się CO₂, aby przyspieszyć fotosyntezę. Jest to jedna z najskuteczniejszych modernizacji, jakie można przeprowadzić w pomieszczeniu o wysokim natężeniu światła — i jedna z najłatwiejszych do zmarnowania.
Kiedy wzbogacanie przynosi efekty
- Tylko przy odpowiedniej ilości światła. Poniżej około 600 µmol/m²/s to światło stanowi ograniczenie, a dodatkowe CO₂ niewiele daje. Najpierw przeczytaj nasz przewodnik po PPFD i DLI.
- Tylko gdy światła są włączone. Rośliny nie wykorzystują CO₂ do fotosyntezy w ciemności.
- Tylko w pomieszczeniu, które można utrzymać zamknięte. Jeśli wentylator wyciągowy pracuje stale, CO₂ ucieka bezpośrednio na zewnątrz.
Docelowe poziomy
| Sytuacja | CO₂ (ppm) |
|---|---|
| Powietrze zewnętrzne | ≈ 420 |
| Siewki, klony, słabe oświetlenie | Otoczenie do 800 |
| Faza wegetatywna przy silnym świetle | 800–1,200 |
| Kwitnienie przy silnym świetle | 1,000–1,500 |
| Poziom, w którym korzyści wygasają | Powyżej ≈ 1,500 |
Co wykazały nasze dane z czujników
Przeanalizowaliśmy historię 14 czujników w czterech salach na farmie, z którą współpracujemy. W salach o dobrej cyrkulacji powietrza odczyty CO₂ powinny być zgodne w niewielkim zakresie. Tymczasem dwa czujniki w tej samej sali różniły się od siebie nawet o 430 ppm w tym samym momencie.
- Jeden czujnik regularnie pokazywał wartości niższe niż powietrze zewnętrzne — około 340 ppm, co jest niemożliwe w sali, w której stosuje się wzbogacanie CO₂.
- Inny wykazywał dryft w górę dzień po dniu, od około 175 ppm powyżej średniej w sali do ponad 470 ppm powyżej niej w ciągu dziesięciu dni.
- Trzeci uległ awarii w ciągu pięciu dni i musiał zostać wymieniony.
Ta różnica to przepaść między poziomem „wzbogaconym” a „ledwie wyższym od powietrza zewnętrznego”. Kontroler, który dozuje CO₂ na podstawie dryfującego czujnika, będzie podawał zbyt dużą lub zbyt małą dawkę, a nikt tego nie zauważy. Czujniki starzeją się, a pojedynczy czujnik nie daje żadnej możliwości weryfikacji błędu.
Umiejscowienie, mieszanie i kontrole
- Zamontuj czujnik CO₂ na wysokości roślin (canopy), na środku obszaru uprawy — nie obok wylotu CO₂, drzwi lub wentylatora wyciągowego.
- W dużych pomieszczeniach używaj więcej niż jednego czujnika i porównuj ich odczyty. Jeśli jeden stale odbiega od pozostałych, sprawdź go lub wymień.
- Weryfikacja względem powietrza zewnętrznego: przy wyłączonym wzbogacaniu i wentylowaniu pomieszczenia, czujnik powinien wskazywać wartość bliską 420 ppm.
- Utrzymuj ruch powietrza pod i wewnątrz roślinności, aby gaz dotarł do dolnych liści.
- Uwalniaj CO₂ powyżej roślin: jest on cięższy od powietrza i opada podczas mieszania się.
W salach Big G, wentylatory kanałowe EC160 zasilają system tunelu aerodynamicznego, który przepycha powietrze przez rośliny, a G_Control odczytuje CO₂, temperaturę i wilgotność za pomocą swojego trójczujnikowego modułu, dzięki czemu dozowanie i wentylacja operują na tych samych danych.
Planujesz pomieszczenie?
Podaj nam wymiary pomieszczenia oraz rodzaj uprawy. Nasi inżynierowie zaproponują optymalny układ oświetlenia i systemów sterowania.
Skonsultuj się z inżynierem
